De selectie is vorige week op trainingskamp geweest. We moesten op vrijdag verzamelen om half 2. En gelukkig was dat allemaal heel goed geregeld... Jouri stond rond half 2 namelijk nog op Schiphol. Dus hij moest gauw in de trein om naar Leiden te komen, en gelukkig pakte hij de verkeerde trein. Waardoor een auto langs Rotterdam moest rijden om Jouri op te halen. Maar gelukkig reed ik niet in die auto mee, dus ik ging meteen op weg naar Senlis. De reis verliep snel omdat Erik gemiddeld 180 reed, en omdat de flitsers onderweg bekent waren zijn er als het goed is geen extra kosten.
Toen we aan kwamen was Bas nog onderweg en omdat hij de enige was die Frans spreekt moesten we wachten totdat hij er was voordat we onze kamers in konden. Gelukkig hadden we onderweg een macie gepakt waardoor we geen honger hadden. Ik lag op de kamer met Jeroen en Rory, lekker dicht tegen Rory aan in een tweepersoonsbed. Na snel onze spullen uit gepakt te hebben was het tijd voor het avond eten en de eerste training.
Gelukkig was ook dit tot in de puntjes geregeld, waardoor bleek dat we ene half uur later pas het bad in konden. Maar we mochten mee doen met de aquajoggers. Daarna nog een stukje zwemmen en passen. Daarna nog schieten met het team van Senlis. Na de training gingen we nog even de Franse cultuur op snuiven in de enige bar die nog open was, om vervolgens lekker te gaan slapen.
De volgende ochtend vroeg wakker omdat we om acht uur in het clubhuis van Senlis een ontbijtje kregen. Allemaal een lekker stokbroodje met boter en een glas jus d’ Orange. De perfecte bodem om de eerste training van zaterdag te gaan doen. De eerste training was eigenlijk geen waterpolo training, maar een zwemtraining. Daarna even terug naar het hotel om de spullen te drogen voor de middag training. En er was nog even tijd om wat franse televisie te kijken. Daarna gingen we weer op weg naar het zwembad voor de middag training. Dit was gelukkig wel een training met de bal.
Na de middag training was er weer even een rust moment. En kon iedereen even wat boodschappen doen in Senlis. En zich klaar maken voor de oefenwedstrijd tegen het eerste waterpolo team van Senlis. Voor de wedstrijd hadden we het nog over ene vriendschappelijke wedstrijd, maar de wedstrijd was niet echt vriendschappelijk. LZ begon de wedstrijd erg slap en stond al gauw met 3–0 achter. De tweede part kwamen we gelukkig terug en de derde part pakten we zelfs een voorsprong. Toen sloeg ook de vlam een beetje in de pan. Nadat Arnold een Fransman in de houdgreep had gehad en Koen hem vervolgens een paar schoppen gaf was die Fransman het zat. Hij gooide de bal opzettelijk en hard tegen Koen zijn hoofd. Die vervolgens geen behoefte meer had om mee te doen. De vierde part kwam Senlis terug tot een gelijke stand, met behulp van de jurytafel, die er een paar punten bij had gesprokkeld. En in de laatste minuut van de wedstrijd kreeg Johan nog een goede kans die hij op de lat schoot. Dus stond het nog steeds 13-13. Maar gelukkig maakte Ronald toch nog het winnende doelpunt en LZ won dus met 13-14.
Na de wedstrijd waren we uitgenodigd om in het clubhuis van Senlis avond te eten. We kregen kip met patat, maar helaas zonder appelmoes voorgeschoteld. Na deze maaltijd gingen we weer met zijn allen terug naar het hotel. Later op de avond ging er een groep de stad in, en de andere groep bleef in het hotel. Ik zat bij de tweede groep. In het hotel gingen Jeroen en ik pokeren tegen Erik, Joost en Jouri. De eerste pot werden we tweede, waardoor we de tweede pot onze inleg weer konden betalen. En de derde ronde betaalde Jouri onze inzet, hij had toch al twee keer gewonnen en zou die laatste pot ook winnen. Erik werd helaas drie keer laatste ;). Na de vierde ronde kwam de rest terug uit de stad en bleef het nog lang gezellig in het hotel.
De volgende ochtend moesten we alweer vroeg op, voor het ontbijt in het clubhuis van Senlis. En daarna een tweede oefenwedstrijd tegen Senlis. Deze keer begon LZ beter. We stonden na twee parten dan ook ruim voor, maar toen was de tank leeg. Niemand aan LZ kant had nog energie over na 3 trainingen, 1 wedstrijd en twee nachten slecht slapen. In de laatste twee parten scoorden we maar 1 keer, en we verloren de wedstrijd dan ook. Toen was het meteen al tijd voor de terug weg. Onderweg gingen we nog wat eten halen. Toen we allemaal hadden betaald werd Ronald zijn handtekening nog gevraagd, maar we konden die vrouw niet verstaan dus we weten nog steeds niet waarom. Daarna zette we onze reis voor met 180 km/h, en waren we dus snel weer thuis.
Van onze verslaggever: Dion Kets
